ผมจะมีความฝันเล็กๆอย่างหนึ่ง นั่นคืออยากมีห้องของตัวเองที่ผมเป็นคนเลือกและตกแต่งตามใจตัวเองทั้งหมด

สมัยเด็กผมโตมาในบ้านพักอาจารย์หลังเล็กๆ ผมแชร์ห้องอยู่กับน้องชาย เอาเสื่อเอาผ้ามากั้นกลางห้อง พอเป็นวัยรุ่นผมก็มีห้องส่วนตัวในบ้านพักอาจารย์หลังที่สอง ห้องเริ่มใหญ่ขึ้นนิด แต่มันไม่ใช่บ้านผมไง ไม่กี่ปีต่อมาก็ย้ายออก ทีนี้มาอยู่บ้านพ่อที่ บ้านสุวัฒนรมย์ ได้ห้องเล็กๆมาห้องนึง (เล็กกว่าในบ้านพักอาจารย์ที่เคยอยู่อีก ฮาๆ) อยู่มา 20 ปีเลยมั้ง ช่วงปีหลังๆตอนอยู่บ้านพ่อ ผมเริ่มคิดอยากได้ห้องใหญ่กว่านี้แล้ว คือไม่ต้องใหญ่มากนะ แค่พอให้ผมนั่งทำงานได้สะดวก แล้วก็ไม่ต้องดูแลอะไรมาก มีความปลอดภัยแบบเอาของไว้แล้วไม่โดนยกเค้า (ผมมีพวกของจุกจิกเยอะ-โดยเฉพาะหนังสือ) ที่สำคัญผมชอบความเจริญ ให้ไปอยู่แถวไร่มันนี่ผมไม่เอา ก็เลยมาเป็นคอนโดใกล้ห้างในโคราชแห่งหนึ่ง

ผมโดนถามเยอะมากว่าทำไมผมไม่เลือกซื้อบ้าน ผมก็ตอบแบบกำปั้นทุบดินว่าผมไม่มีเงิน กับถ้าย้อนมาที่ความต้องการของผมคือไม่ได้อยากได้บ้าน ผมอยากได้แค่ห้องทำงานในเมืองโคราชเฉยๆ ที่มีสิ่งแวดล้อมสะดวกสบาย ที่มีพนักงานทำความสะอาดมาจัดการให้ แบบที่ถ้ามีคนทิ้งขยะหนึ่งชิ้นพอเดินกลับมาขยะไม่อยู่แล้ว ผมไม่เคยอยู่คอนโด ไม่เคยอยู่หอพักมาก่อนในชีวิต เพราะฉะนั้นถ้ามีอะไรแย่ๆในอนาคตเดี๋ยวผมจะมาเล่าให้ฟัง ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่ผมถึงขั้นรับไม่ได้ (ยกเว้นเรื่องมีร้านเหล้าหน้าคอนโดสองร้านประชันกัน ที่ผมอยากให้มันกลายเป็นร้านกาแฟกับร้านอาหารเก๋ๆมาก)

My Room 2023

ทุกวันนี้ผมยังไม่ชินกับการที่ต้องมีรปภ. กับแม่บ้านคอยสวัสดีเวลาเดินผ่าน ผมจะเขินตลอด อาหารการกินที่นี่รอบทิศทางมาก อยากกินอะไรตอนไหนก็ได้ ผมเอาของจุกจิกทุกชิ้นจาก บ้านสุวัฒนรมย์ มาไว้ที่คอนโดนี่ได้ไม่หมดหรอก สมบัติส่วนใหญ่ผมเลยยังอยู่ที่นั่น ส่วนห้องคอนโดนี่ก็จะตกแต่งเรื่อยๆตามใจฉัน ซึ่งผมบอกได้เลยว่าเป็นตัวของผมเอง 100% สะท้อนความรู้สึกผมทุกอย่าง ผมว่าคอนโดนี่ตกแต่งง่ายกว่าบ้าน เพราะมันเล็ก และมีข้อจำกัดเยอะ แต่ข้อจำกัดนี้ก็ถือเป็นข้อเด่นของมันเหมือนกัน