ผลงานอื่นๆ

boy draw

ภาพขณะเป็นนักศึกษาฝึกงานที่ ไทคอมิค สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ พ.ศ.2543

ผมมีความฝันหลายอย่าง ส่วนมากจะเป็นงานประเภทสร้างสรรค์ ผมจึงเบนเข็มจากปวช. ช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคนครราชสีมา มาศึกษาต่อในสาขานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

นอกจากงานด้านขีดๆเขียนๆ ผมยังชอบงานด้านภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหวอีกด้วย แต่ผมก็ไม่เคยลืมว่า “ตอนเป็นเด็ก ผมฝันอยากจะเป็นนักเขียนการ์ตูน”

ผมพยายามจะเขียนการ์ตูนอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในห้องเรียน(ฮา) เขียนลงในกระดาษสมุดให้เพื่อนๆอ่าน จนมาสบโอกาสช่วงว่างจากการเรียนจบช้าหนึ่งเทอม (โอนหน่วยกิตช่างก่อสร้างจาก วิทยาลัยเทคนิคอุบลราชธานี ไปยัง วิทยาลัยเทคนิคนครราชสีมา) ผมหอบต้นฉบับการ์ตูนที่เขียนขึ้นเองไปเสนองานตามสำนักพิมพ์ในเมืองหลวง ลงท้ายด้วยความผิดหวัง ผมไปเกือบทุกสำนักพิมพ์ แต่ก็ล้มเหลวไม่ต่ำกว่า 20 ครั้ง ประสบการณ์ในตอนนั้นมีค่ามาก ทำให้ผมตัดสินใจเรียนสาขานิเทศศาสตร์

งานวีดีโอ เป็นสิ่งที่ผมถนัด มีความสุขที่ได้ทำ มีความภูมิใจที่ได้ทำเป็นอาชีพ แต่เชื่อไหม ทุกวันนี้ผมก็ยังมีความคิดอยากจะเขียนการ์ตูนเสมอ เป็นความหลงใหล รู้สึกผูกพันมาตั้งแต่เด็ก ทุกวันนี้ก็ยังชอบอ่าน ชอบเขียนเล่น

 

หวังไว้ว่าสักวันจะได้เขียน “จริง” กับเขาสักที คงอีกไม่นาน(มั้ง).

ไสวยังไหว

ลอบเข้าไปแทรกซึมวงหมากฮอสเยื้องอนุสาวรีย์คุณย่าได้ราว 2-3 วัน กีฬาหมากกระดานยอดนิยมของไทยคนกลุ่มหนึ่งเล่นอย่างเอาเป็นเอาตาย พวกเขามีกันหลากอาชีพ หมอดู, คนว่างงาน, เก็บของเก่า, ขี้เหล้า ฯลฯ พวกเขาชอบวางเดิมพันเล็กน้อย สบอารมณ์เล่นตามใจหลังเที่ยงคืนจรดเช้า

 เป็นไหม? ผมได้รับคำชวนทำนองนี้จากคนในวงบ่อยครั้ง แม้มั่นใจว่าเล่นหมากฮอสได้ห่วยพอที่จะไม่กล้าวัดฝีมือกับใคร แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นเท่าพวกเขาอยากจะกินหมู (ฮา) ความเรียบง่ายของเกมกีฬาเปี่ยมเอกลักษณ์นี้ หลังการอธิบายเพียงเล็กน้อย ผู้ไม่เคยเล่นมาก่อนสามารถเป็นทันที เดินหมากตาทแยงบนพื้นสี่เหลี่ยมจตุรัสตีตาราง 64 ช่อง ด้วยอุปกรณ์ใกล้มือ ใช้เวลาเล่นแต่ละกระดานไม่นานนัก

wai1

อาจหลุดจากขุมไหน แต่ถ้าประจำฝั่งหนึ่งของกระดานแล้วอวดความสามารถให้ประจักษ์ คุณย่อมได้รับการบูชาปานเทพจำแลง(!?) คนเราควรศรัทธากำลังภายในมากกว่าภายนอก ผมชื่นชอบความรู้สึกเช่นนั้น ในหมู่พวกเขาจึงได้พบกับ ไสว หรือ เซียนไหว สมญาที่คอหมากฮอสเมืองย่ามอบให้ ผู้เผยว่าพรสวรรค์เป็นเพียงส่วนประกอบ สำคัญต้องอาศัยประสบการณ์และการฝึกฝน

รุ่น 20 ระหกระเหินจากนครพนมบ้านเกิดไปตกยากที่อุบลราชธานี เขามีความรู้เพียงชั้นป. ๒ ต้องปั่นสามล้อตั้งแต่บัดนั้น ไม่คิดมากถ้าเป็นอาชีพอิสระแล้วยังได้ออกกำลังกายทุกวัน สมัยก่อนผมน่ะเป็นคนโคตรโง่ โง๊ โง่อย่างไม่อายใคร การเล่นหมากฮอสทำให้พอฉลาดขึ้นบ้าง

แม้จะสมองตันสักปานใด เกมกีฬาเล่นกันในยามว่างของเหล่าสารถีกลับก่ออิทธิพลต่อไสวไม่ยาก เขาเล่นจริงจังเพราะอยากทันคน ลองผิดลองถูกไปเรื่อย อาศัยจดจำกระบวนหมากจากยอดฝีมือ และเมื่อผลแห่งความตั้งใจสุกงอม ห้าปีต่อมาเขากลายเป็นสามล้อฝีมือฉกาจ ยากหาคู่เปรียบในเชิงหมาก กระทั่งเพื่อนฝูงทะลึ่งเล่าว่า สามล้อโคราชมีฝีมือปานเทวดา ไสวก็เหมือนบ้าจี้ รีบกระโดดจับรถไฟทันที

ถึงโคราชไม่พ้นเช่าสามล้อทำกิน พอตั้งหลักได้สักหน่อย ก็อยากเทียบมือเซียน สิงห์นักปั่นเผย อ้วน ปะยางแห่งวัดม่วงคือที่สุดของที่สุด และไสวไม่พ้นแพ้ขาด อ้วน ปะยางไล่ผมให้ไปแก้หมากของ เข สี่ล้อก่อน หมอนั่นรองลงมาจากเขา ไสวในวันนี้ยิ้มเย็น เพราะความทรงจำช่างเหน็บหนาวดังคาด……. ทั้งพยายามแล้วพยายามอีกก็ยังแพ้แล้วแพ้อีก รู้สึกตัวอีกทีอายุปาเข้าไป ๔๐ ขวบนั่นแหล่ะถึงพอจะวัดเข สี่ล้อได้

“ผมมาเหวี่ยงอ้วน ปะยางลงตอนอายุ ๕๐ มั้ง” เขาภาคภูมิใจ

ตามกฎยุทธจักรหมากฮอส ชีวิตสว่างไสวราวนิยายกำลังภายใน กว่าจะถึงวันนี้ที่รอคอยเป็นอยู่อย่างไร ก็ไม่พ้นกินนอนบนสามล้อเช่นเดิม

“เซียนจะอ่านรูปหมากบนกระดานดักไว้ทุกทาง เดินเพียงหนึ่งตากำหนดแพ้ชนะ  หมากฮอสคือการวางกลไก เซียนจะคิดจนตัวสุดท้าย จากดินถึงดวงดาว ผมจะบังคับให้คุณแพ้”

ไสวให้ผมทดลองกับตัวเอง ผมไม่รีรอฉวยโอกาส การจะได้ประมือกับเซียนไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกวันนี้เขาในวัย 55 แทบไม่เล่นกับใคร เพราะไม่มีคนกล้าเล่นจึงต้องเล่นกับตัวเอง วิสัยเขาไร้เมตตา จะเล่นเต็มกำลังทุกครั้ง เดินก่อนได้อาวุธเยอะ เดินหลังเป็นฝ่ายรับ เซียนหมากฮอสอธิบาย ผมชักเกร็ง

ยื่นเอ็มสปอร์ตเครื่องดื่มเกลือแร่ตามคำขอเป็นรางวัล เมื่อครู่ เซียนไหว ทำล็อกพิสดารให้ชม มายากลชัดๆ เดินไม่กี่ตาเขากินผมสี่ต่อก่อนเข้าฮอสสบายใจเฉิบ หมดข้อสงสัยว่าถูกควบคุมโดยมือที่มองไม่เห็น และไสวมองผมเสียทะลุ คิดว่าเล่นอีกกี่หนผลก็ยังออกมาคงเดิม…….

wai2

ตำนานคลั่งของเขาไม่อาจจบ กับคำถามที่ใครต่อใครบังคับตอบ หมากกระดานต่อมาร้ายแรงถึงชีวิต วัย 43 เดินผิดตา จากการเที่ยวผู้หญิงเป็นอาจิณ ไสวคิดว่าตนติดเอดส์

 “ใช่ครับ ผมเคยเป็นเอดส์ เกือบตาย”

ข่าวลือหน้าลานคุณย่าล้วนมีมูล เซียนไหวมีวิธีเอาชนะเอดส์ เขาแก้เกมกระดานนี้ยังไง ฟังคำอธิบาย

“ผมเคยได้ยินเขาอบรมว่า เอดส์ไม่ติดต่อกันทางยุง ผมเลยคิดว่าในยุงมันต้องมีอะไรแน่ๆ”

หลังกลับจากการไปเที่ยวผู้หญิงต่างเมืองไม่นาน ไสวก็ล้มหมอนนอนหงายเมีอาการป่วยไข้รุนแรงตัวเหลืองตาเหลือง ท้องร่วงกินอะไรเข้าไปก็รั่วออก ในเวลาต่อมาได้ข่าวว่าหญิงนางนั้นชิงตายล่วงหน้า เซียนไหวสงสัยจะไม่ไหว เขานอนตากยุงอยู่ข้างศาลากลางด้วยจิตอธิษฐานให้ช่วยดูดพิษเอดส์ และกลัวไม่ได้ผลจึงลองเป็นห่านฟ้ากินยุงอีกวิธี

ไสวรอดตายราวปาฏิหาริย์!! ทุกวันนี้เขาร่างกำยำกล้ามปานกบ ผ่านมา 10 ปี เคยกลับมาทรุดด้วยเอดส์อีกครั้ง (จากการเที่ยวผู้หญิงไม่ป้องกันเช่นเคย) มันทวีความร้ายแรงยิ่งขึ้น แต่ก็ไม่ระคายผู้มีสติแกร่งกล้าเช่นเขา

“คราวนี้ใช้วิธีดีกว่าเดิม ผมช้อนลูกน้ำมาใส่ไว้จนเต็มกระป๋อง แล้วใช้ผ้าขาวมัดปิดปากฝาไว้ พอลูกน้ำกลายเป็นยุงผมก็เทน้ำออกเอายุงที่ได้มาปั้นเป็นก้อนสักประมาณลูกกลอน ยัดลงไปในขวดเอ็มสปอร์ต หมักไว้สักอาทิตย์ให้มันทำปฏิกิริยากันจนน้ำเอ็มสปอร์ตเป็นสีขาวใส ยกขึ้นกินพร้อมออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง เอดส์ก็จะถูกขับออก….. ถ้าไม่เชื่อไปถามชาวบ้านแสนพัน อำเภอธาตุพนมได้เลย ผมเคยไปรักษามาแล้ว พวกนั้นเรียกผมว่า อาจารย์ไหว

wai3

ผมยิ้มแหย พยายามคิดว่าบางทีเขาอาจไม่ได้ติดเอดส์จริงๆก็ได้ หรือถ้าเป็นจริงต้องมีการดูแลรักษาตัวเองดีมาก ไสวชวนผมเล่นหมากฮอสกระดานต่อไป แต่ก่อนหน้านั้นเขาเปิดใต้เบาะสามล้อพร้อมหยิบบางสิ่งออกมา

 “ผมรับฉีดจู๋ด้วย” ไสวอวดปึกรูปถ่ายอวัยวะเพศซึ่งใหญ่จนน่ากลัว ผมตั้งสตินานกว่าจะเข้าใจ

 นี่เองคือรายได้อีกประตูของเขา ด้วยเทคนิคการฉีดน้ำมันมะกอกขวดละสิบสองกับส่วนผสมลึกลับ(ไสวไม่เปิดเผย) จ่ายเพียงพันบาทคุณก็จะได้ยกเครื่องใหม่ให้สาวกรี๊ด หยิกแก้มตัวเองเผื่อจะตื่นจากฝัน ชายคนนี้นอกจากจะเป็นเซียนหมากฮอสผู้พิชิตเอดส์แล้ว ยังรับจ๊อบน่าเกรงขาม ผมคาดเดาหมากกระดานต่อไปไม่ออกจริงๆ.

ชมสารคดี ไสวยังไหว

ไสวยังไหว ก่อนจะกลายมาเป็นหนังสารคดีสั้นต้นแบบของรายการ ภาพชีวิต
เคยเป็นบทความสารคดีที่ ธาตรี ช่างเหล็ก เขียนลงในหนังสือพิมพ์โฟกัสโคราช
ช่วงต้นปี พ.ศ.2550

ยะ

somphob

ชื่อ สมภพ ลิมป์คุ้มธรณี (ยะ,Juninya)

ตำแหน่ง เพื่อนของบอย

เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ.2521

สูง 185 cm

น้ำหนัก 85 kg

สีที่ชอบ น้ำเงิน ขาว

อุปนิสัย เป็นคนเงียบๆ เฉยๆ ไม่สุงสิงกับใคร

งานอดิเรก ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ

การศึกษา ปริญญาโทรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา

ผลงาน

  • พ.ศ. 2551 เขียนบทความออทิสติกที่ไร้ขีดจำกัดลงในบล็อก exteen.com
  • พ.ศ. 2552 จนถึงปัจจุบัน เขียนคอลัมน์ศิลปะ บันเทิง ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์โคราชรายวัน
  • พ.ศ. 2553 เขียนพ็อกเก็ตบุ๊ค นายพลรอมเมล จิ้งจอกทะเลทราย และเอ็มเบดการ์ ด็อกเตอร์หัวใจพุทธะ ให้สำนักพิมพ์ปราชญ์
  • พ.ศ. 2554 เขียนพ็อกเก็ตบุ๊ค ตามรอยเท้ายักษ์ ให้สำนักพิมพ์ปราชญ์
  • พ.ศ. 2558 เขียน e-Book เรื่อง เด็กใจเพชร ให้ That Publishing

ความสามารถ เขียนบทความ พ็อกเก็ตบุ๊ค และรายงานการวิจัย